Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Işık

yoktun

kendime sarıldım ıslak zamanlarda

soğuktu sessizdi karanlıktı… yoktun

sudan çıktım ürpererek bitimsiz sulardan

tüylerim serindi saçlarım gözlerim nemli… yoktun

.

zamandın

duydum yürüyen saniyelerimi duydum

yarıldı birden bire zaman hissettim

doğdun ışığınla seni gördüm ışığını ellerimi gördüm

parmaklarımın arasından seni gördüm

.

sıcaktın

damlalar uçtu soğuklar yok oldu sana doğru

dizüstü doğruldum kumlardan sana doğru

omuzlarım ısındı sana doğru sırtım kurudu ben oldum

taşlardan otlardan biri değildim ben hayvanlardan

.

yürüdüm

sana doğru adım attım geldim sana doğru

ısındım ısındım yürüdükçe ısındım

düşündüm var oldum sordum sana doğru

ellerimi uzattım her yana her yanda sen vardın

.

sordum

düşündüm yazdım konuştum

sordum sen mi doğurdun beni

yoksa ben miyim seni doğuran her sabah

geceleri gebe kalan ufuktan

.

Caner Fidaner

Reklamlar

16/07/2003 - Posted by | Şiirler/Şairler | ,

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: