Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Nasıl Anlardım?

Onun beni sevdiğini bilirdim. Söylesin isterdim ama, söylese de bilirdim, söylemese de bilirdim beni sevdiğini. Çünkü anlardım beni sevdiğini. Onun beni sevdiğini anlardım. Nasıl anlardım? Nasıl acaba?

Onun beni sevdiğini bakışlarından anlardım. Bana bakışlarından. Gözlerime bakardı ama, her yerime birden bakardı. Göz ucuyla da baksa dolu dolu bakardı, her bakışıyla bir şey söylerdi, birçok şey söylerdi. Başkalarına bakışlarından anlardım beni sevdiğini. Başkalarına bakarken de benimle bakardı, o anlatmadan bilirdim neler gördüğünü. Hem bakışır, hem gülüşürdük.

Onun beni sevdiğini konuşmalarından anlardım. Başkalarıyla konuşmalarından anlardım. Onlara beni anlatırkenki gülümsemesinden anlardım. Dönüp dönüp bana bakmasından anlardım. İnsanları bana tanıştırırken bana gizlice göz kırpmasından anlardım. Elimi tutup sıkıştırmasından anlardım. Boynunun kıvrımının uysallığından anlardım.

Onun beni sevdiğini benimle konuşmalarından anlardım. Ne söylerse söylesin gülümsüyor olmasından anlardım. Hüzünlendiğinde alçak sesle konuşmasından, yüzüme bakmamasından, çatal çatal olan sesinden, sonra sessizce beni dinlemesinden anlardım. Ben onunla konuştuğumda hep oralarda olurdu, sesim ona ulaşırdı, sesimi ezer, yumuşatır, içine alırdı, sonra bütün bedeniyle cevap verirdi, eliyle, gözüyle, gülüşüyle, bakışıyla. Yüzüm asıkken gelip gülümserdi, hem sorardı, hem anlattıklarımı dinlerdi, sussam bile sustuğumu dinlerdi, beni dinlerdi, her yeriyle dinlerdi.

Onun beni sevdiğini elimi tutuşundan anlardım. Elimi tutarken, bütün eliyle kavrardı, elime yapışırdı, sanki beni uçurumdan çekecekmiş gibi, ama aynı zamanda hemen bırakıverecekmiş gibi hafifçe tutardı. Ben onun elini tuttuğumda elini bana bırakırdı, onun elini ikimiz tutuşurduk, ama istediğinde çekebileceğini bilirdik. Elimin içine uzanırdı sere serpe, bir an oraya yerleşir, orada yaşardı.

Onun beni sevdiğini gülüşlerinden anlardım. Kendi başına gülerdi ama, benim için de gülerdi. Bazen bana bakıp gülerdi, o zaman ben de gülerdim, ama o zaman her şey birden gülerdi. Sonradan o anları anlatırken de gülerdi. Gülüşünün bir kırmızı bir kelebek olup yanağıma konmasından anlardım beni sevdiğini.

Onun beni sevdiğini bana dokunmasından anlardım. Her dokunduğunda beni tanımak, anlamak ister gibi hayretle dokunurdu, sonra gezinirdi, dağılırdı, yayılırdı her yere. Ben ona dokunduğumda onu hissederdim, ama o elimin altından kaçardı, uçardı, erirdi, yok olurdu, bedeni orda olurdu da kendi nerelere uçardı, ben onu kovalardım, ellerim onu kovalardı, ellerim de uçardı, bilmem ki nerelere uçardı?

Onun beni sevdiğini düşlerinde beni gördüğünden anlardım. Bana anlatmasa da uyandığında bilirdim düşünde beni gördüğünü. Onun düşlerinde birlikte gezerdik bilmediğimiz yerleri, ama oraları gezdikten sonra da tanımazdık, öyle yaban, öyle dışarıda, öyle başka başka yerlerdi oralar. Onun düşlerinde dağ doruklarından daha yukarılarda, bulutların üstünde, gökyüzünde gezerdik.

Onun beni sevdiğini düşlerimde onu gördüğümden anlardım. Onu görürdüm düşlerimde, yanımda yatıyor olsa da yıllardır görmemişim gibi gelirdi düşlerimde. Konuşurduk, eğleşirdik, sevişirdik düşlerimde, hava değil, bahar kokuları solurduk, su değil, meltem içerdik düşlerimde, kanatlarla değil, soluğumuzla uçardık, ateşle değil birbirimizle ısınırdık düşlerimde.

Onun beni sevdiğini gelip gelip zihnimin bir köşesine oturmasından anlardım. Zorda kaldığımda derdimi anlatamasam da, uzaklarda olsa da, sesini duyamasam da, onu göremesem de bana akıl veriyor olmasından anlardım. Ben kitap okurken yanımda olmasa bile kitabı benimle birlikte okuyor olmasından anlardım. Kendi başıma gittiğim yerleri gezerken buralara birlikte de gelebilsek ne iyi olur diye hissetmemden anlardım.

Onun beni sevdiğini, benim onu seviyor olmamdan anlardım.

Caner Fidaner

Reklamlar

28/01/2005 - Posted by | Ellilikler-1: Hüzün |

2 Yorum »

  1. Selam Caner Bey. Aynı duygularla yazdığım bir şiirimi sizinle paylaşmak istedim. Umarım beğenirsiniz. Yazınız çok hoştu. Değişik duygular hatırlattı. Teşekkürler…

    YALAN

    GÖZLER HER ŞEYİ ANLATIR
    BENİ ÖZLEDİĞİNİ SÖYLÜYOR GÖZLERİN
    BENİ DÜŞÜNDÜĞÜNÜ
    BENİ SEVDİĞİNİ SÖYLÜYOR
    GÖZÜN GÖZÜME DEĞİNCE ANLIYORUM HER ŞEYİ

    ELLERİN GERÇEKLERİ SÖYLÜYOR
    ELLERİN DE ÖZLEMİŞ BENİ
    ELLERİN SICAKLIĞIMI ARIYOR
    ELLERİN BENİ İSTİYOR
    ELİN ELİME DEĞİNCE ANLIYORUM HER ŞEYİ.

    KALBİN DE DOĞRUYU SÖYLÜYOR
    BENİ GÖRÜNCE HIZLANIYOR KALBİN
    BAŞKASIYLA GÖRÜNCE ÇILDIRIYOR
    EVET, ANLIYORUM HER ŞEYİ
    KALBİN DE BENİ İSTİYOR.
    HER ŞEY İYİ HOŞ DA
    NEDEN DİLİN YALAN SÖYLÜYOR?

    Yorum tarafından meral | 08/08/2010 | Cevapla

  2. İlginize çok teşekkürler Meral hanım, şiiriniz ne kadar duygulu? Yalnız benim yazıda bir ufak fark var, geçmiş zaman kullanıyorum, yani “sonradan” yazılmış! 😎

    Yorum tarafından canerfidaner | 08/08/2010 | Cevapla


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: