Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Bir Yengeç Masalı

Aşağıdaki masalı eski, yıpranmış bir elyazmasında görmüştüm, ama çok eskilerden kalmıştı bu elyazması; o kadar ki yazıyı okuyabilmek için önce alfabesini çözmem gerekti, sonra da masalın yazıldığı dili öğrenmek zorunda kaldım. Bu kadar emeğim boşa gitmesin diye bu yengeç hikayesini sana da anlatmak istiyorum.

Senin benim hatırlayamayacağımız kadar eski, çok eski dönemlerde, dünyanın sahibi hayvanlarla bitkilermiş. O zamanlar büyük, ama çok büyük, geniş, ama çok geniş, derin, ama çok derin bir deniz varmış, bu denizin bir kıyısında yüksek kayalıklar uzanırmış, dibi çeşit çeşit deniz bitkileri ile dolu kayalıklar. Bir kenarda ince uzun yosunlar gururla dalgalanırmış suyun içinde, onların az ötesinde denizlaleleri keyif sürermiş. Arasıra minik balık sürüleri onları ziyaret edermiş, denizanaları grup grup dolanırmış yosunların arasında zaman zaman.

Kayalıklarda kendi başına dolaşmayı seven bir denizanası varmış, ama öteki denizanaları onu pek sevmezmiş. Acaba hep yalnız dolaştığı için mi arkadaşları ondan hoşlanmazmış, yoksa kendisinden hoşlanılmadığı için mi bizimki yalnız olmayı tercih edermiş, orası belli değil. Her ne hal ise, bir gün bizim denizanası kayalık diplerinde geziniyormuş, yerde değişik bir nesne gözüne çarpmış; yaklaşıp bakmış, minik, yuvarlak, dışı kabukla kaplı, kıpırdayan bir canlı imiş gördüğü. Denizanası, onun sulara yeni merhaba demiş bir yengeç yavrusu olduğunu bilmiyormuş, ama yuvasından ayrı kalmış küçük bir canlı olduğunu anlamış, onu yanına almış, kendi yuvasına götürmüş, ona bakmaya başlamış.

Minik yengeç büyüdükçe şekli belirginleşiyor, bacakları, kıskaçları ortaya çıkıyor, kabukları sertleşiyormuş. Kendi görünüşüyle annesi bildiği denizanasının vücudu arasındaki farkları gören yavru yengeç, kendisinin anormal olduğunu düşünüp üzülüyormuş. Büyüdükçe farklar artıyor, yengecin üzüntüsü de çoğalıyormuş. Annesinin yumuşak bedenine her dokunuşunda huzur duyuyor, ama kendi kabuklarını her görüşünde içi daralıyormuş, hatta bir gün bu kabuklardan kurtulabilmeyi düşlüyormuş sık sık.

Varlığıyla annesini de zor durumda bıraktığını sanan yavru yengeç, bir an önce evden ayrılmak, kendi başına yaşamak istiyormuş; böylece annesinin üzüntüsünün azalacağını düşünüyormuş. Kayalık gezintileri sırasında annesine farkettirmeden kendisine bir yuva bakınıyormuş. Araya taraya kendisine uygun bir kaya kovuğu bulmuş sonunda, sonra bir gün vaktin tamam olduğunu düşünüp bir kaç parça eşyasını toplamış, kimselere haber vermeden, kendisini büyütmüş olan denizanasının evinden ayrılmış, bulduğu kovuğa yerleşmiş.

Kendi yuvasında yaşamak baştan zor gelmiş, ama sonra alışmış bu hayata. Yalnızca temel gereksinimlerini karşılayarak hayatını sürdürüyor, başkalarıyla fazla görüşmüyor, ömrünün hep bu kovukta geçeceğini düşünüyormuş.

Ama bir gün herşey tümüyle değişmiş, çünkü denizin dibini altüst eden bir deprem olmuş. Kayaların bir kısmı büyük bir gürültüyle yıkılmış, denizin içine dökülmüş. Neler olduğunu kimseler anlayamadan bir çok canlı hayatını kaybetmiş. Bizim yengecin kovuğu da yok olmuş bu arada, ama kendisi kurtulmuş. Bir süre geçip de ortalık durulunca bizim yengeç, ölmediğini farketmiş, üstelik o hiç beğenmediği sert kabuğu sayesinde hayatının kurtulduğunu anlamış. O gün, o olaydan sonra kabuğunu sevmeye başlamış.

Elyazması burada kesiliyor. Bu yüzden de masalın sonu nasıldı, bilemiyorum. Merak ediyorum, acaba bir gün kahramanımız öteki yengeçlerle karşılaşıp aslında anormal olmadığını anladı mı, yoksa ne tür bir canlı olduğunun hiç farkına varamadan mı ömrü sona erdi? Artık masalın sonunu sen tamamla sevgili okur, sen nasıl istiyorsan öyle bitsin bu hikaye…

Caner Fidaner

Reklamlar

07/06/2010 - Posted by | Öyküler | ,

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: