Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

BEN Oluyorum

“Anılarımı bırakamam” diyen harf tamircisi Mehmet’e

Kıyıda kumlara oturmuşum, denize bakıyorum. Deniz çok dalgalı değil, ama öyle çarşaf gibi de sayılmaz. Az öteme, kumların arasına bir geliyor, bir gidiyor, bir geliyor, bir gidiyor, bir geliyor yavaşça, sonra yine yavaş yavaş gidiyor, ardında ıslak kumlar bırakıyor, ara ara taşların da göründüğü ıslak kumlar. Hatta taşlardan birinin üzerinde bir deniz minaresi bile var.

Yalnız başıma denize girmek istiyorum. Benden başka herkesi, her şeyi kıyıda bırakmak, sonra da denizle birleşmek istiyorum, ama önce “ben” dışındaki her şeyi, ama her şeyi terketmek niyetindeyim.

İşe en kolay tarafından başlıyorum, giysilerimi çıkarıyorum, üzerimde hiçbir kumaş parçası kalmayınca suya yaklaşıyorum biraz. Ama hayır, yalnız değilim, yalın değilim, arı değilim henüz.

Sıra tenime geliyor, bana hep ağırlık etmiş olan şeylere, açlığıma, tokluğuma, dokularıma, organlarıma… Onları sıyırıp atıyorum üzerimden. Gözlerim, kulaklarım… hepsi teker teker eriyor, yok oluyor, gidiyor.

Sonra anılarımı bırakıyorum, düş kırıklıklarından, tatsız olaylardan başlayarak. Uzak tanışları unutuyorum önce, canımı sıkmış anıları da terkediyorum. “Hani bir kez karşılaşmıştık”lar uzaklaşıyor yavaş yavaş; bütün anıların bittiğini anlıyorum, ama yetmiyor bu, çünkü hâlâ tek başıma kalabilmiş değilim.

Sırada söylediklerim var, “kim demişti onu?”lardan, “ben onu hatırlıyorum”lardan başlayarak bütün söylediklerim yumuşuyor, akıyor, avcumdan kaçıp gidiyor. İşittiklerimi de uzaklaştırıyorum kendimden, tren düdüklerinden cızırtılara, fısıltılardan tiyatro repliklerine, “konuş ulan”lardan “biz zaten biliyoruz”lara kadar, hepsini. Hoşuma gitmiş sözler de sırayla kayboluyor sonra, “seni seviyorum”lar, “evet, lütfen öyle devam et”ler, “ne kadar hoşsun”lar, hepsi gidiyor. Epeyce hafiflediğimi hissediyorum.

Ardından bütün sıfatlarımı bırakıyorum, kısaları, uzunları, sarıları, esmerleri, tembelleri, çalışkanları, büyükleri, küçükleri, hepsi birer birer benden uzaklaşıyor. “Ne kadar da çokmuşlar!” diye şaşırıyorum.

Son olarak bütün isimlerimi terkediyorum, bana takılmış isimleri, benim kendime uygun gördüğüm isimleri, hepsini… En zoru, doğduğumda dedemin kulağıma seslendiği adımı bırakmak oluyor, onu kendimden kazıyorum en son; “artık hazırım, deniz beni bu halimle kabul eder herhalde” diye düşünüyorum.

Denize yaklaşıyorum. Adım adım. Karış karış. Denize erişiyorum, ona değiyorum, onunla buluşuyorum. Denize doğru doluyorum, aynı anda denizin de bana doğru dolduğunu hissediyorum. Aramızdaki sınır bulanıklaşıyor, ben nerede bitiyorum, deniz nerede başlıyor, bilemiyorum.

Sonra daha da içine giriyorum, deniz oluyorum, serin oluyorum, sepserin, mavi oluyorum, masmavi, derin oluyorum, depderin.

Sonra çıkıyorum dışarı, uçuyorum, gökyüzü oluyorum, geniş oluyorum, gepgeniş, uçuk oluyorum, uçuk kaçık, genleşiyorum her yere.

Sonra derlenip toplanıyorum, yağmur oluyorum, su oluyorum, ıslak oluyorum, ıpıslak, kaygan oluyorum, kayıyorum, kıvrılıyorum, uzuyorum, damlıyorum, buluşuyorum, birikiyorum, saçılıyorum.

Sonra bir yerlere sığmıyorum, büyüyorum, daha da büyüyorum, genişliyorum, iyice genişliyorum, dağılıyorum, yayılıyorum, her yere yayılıyorum, her şey oluyorum…

Her şey oluyorum … her şey … her şey …herşeyherşeyherşey oluyorum.

Her şeY her şEY her ŞEY heR ŞEY hER ŞEY HER ŞEY HER ŞEY oluyorum.

Anlıyorum ki

ancak o zaman

yalnızca BEN oluyorum,

ve işte o an

ölüyorum.

Caner Fidaner

Reklamlar

15/07/2010 - Posted by | Öyküler

2 Yorum »

  1. Canerciğim, tebrikler. Büyük zevk alarak okudum. Çok hoş bir yazı.

    Yorum tarafından Fatoş | 16/07/2010 | Cevapla

    • çok teşekkürler arkadaşım, beğendiğine sevindim. 😎

      Yorum tarafından canerfidaner | 18/07/2010 | Cevapla


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: