Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

EcE

Sevgili Tavus’um, senden tekrar rica ediyorum; bizim böyle her akşam lafladığımızı kimseler bilmesin, olur mu? Sabah gün doğmadan sen yine rafına dön, boş kafesinin yanına, eski pozunu al da hep ordaymışsın sansınlar; ben de ufak, tahta çerçevemin içine gireyim, aynı o ilk günkü gibi karşımdakilere biraz şaşkın, biraz ürkek, siyah – beyaz bakmaya devam edeyim.

Sana onlardan söz etmiştim daha önce. Adımı da söylerlerdi ama, durup durup bana Ece de derlerdi, hatta “Sen bizim ‘Ece’mizsin!” derlerdi. Ece. Ecemiz. Ecemizsin. Sen bizim ECEMİZSİN. Sen bizim ecemizsin. SEN bizim ecemizsin.  Senbizimecemizsin. SeNbİzİmEcEmİzSiN. Sen BİZİM ecemizsin. Sen bizim eceMİZsin.

Sana o günü anlatmamıştım herhalde. Niye o yüksekçe şeyin üstüne çıkarmışlardı ki beni? Aslında o gün neler olduğunu çok da iyi hatırlayamıyorum. Üzerimdekinin hangi elbisem olduğunu bile sen söylemeden bilemedim, sen de rengini göremedin tabii; fakat tarifinden anladım ki o gün kırçıllı, kolsuz elbisemi giydirmişler bana. Sonra beni o yüksekçe şeyin üstüne koyup karşıya geçmişlerdi. Elbisenin rengi… nasıl tarif etsem? Şöyle koyu bir şeydi, siyah değil de hani neftî mi derler ne, işte öyle bir renk. Galiba o an yalnız kaldığımı düşünmüştüm. Bana talimat veriyorlardı: Kıpırdama kızım, birazcık dur… Galiba o an yalnız kaldığımı ilk kez düşünmüştüm. Şimdi bitecek, bak, kımıldamazsan çabuk biter… Galiba o an ilk kez yapayalnız kaldığımı düşünmüştüm. Kımıldamadım, ama çabucak bitmedi. Galiba o an ilk kez “bundan sonra hep yalnızım” duygusunu yaşamıştım.

“Sen bizim ‘Ece’mizsin!” Yüzüme bakarlardı, gülümserlerdi, onların ne gördüğünü merak eder, onların yatak odasına kaçar, aynaya bakardım: Yalnızca kendimi görmek için değil, bir “Ece” nasıl olurmuş, onu da öğrenmek için. Ama öğrenemezdim, çünkü aynada yalnızca bir tek hayal görürdüm. Benim elbisemin aynısı, karşımdaki görüntünün de üstünde olurdu. Ben gülümserdim, aynadaki görüntü de gülümserdi, ben bir yanımdaki elimi kaldırırdım, aynadaki hayal de aynı taraftaki elini kaldırırdı. Bir daha yapardım, aynısı olurdu. Bir daha yapardım, aynısı olurdu. Tekrar gülümserdim. Görüntü de gülümserdi. İçimden tekrar ederdim: “Sen bizim Ece’mizsin”.

Ben onların Ece’siydim, onlar benim neyimdi? Onlar benim “durupdurupöpenlerim”diler. Onlar benim “acıkıncayemeğimiverenlerim”diler. Onlar benim “cicileralanlarım”dılar, “susayıncasuverenlerim”diler.

Perdeyi yüzüne kapatırsan, kimse seni görmez(miş), kimse senin nerede olduğunu bilmez(miş). Seni ararlar ararlar bulamazlar(mış). Seni bulamayınca seslenirler(miş): Hanimiş bizim Ecemiz? Kaybolmuş bizim Ecemiz, nerdeymiş bizim Ecemiz? Arandığın için keyiflenirsin, biraz daha saklanırsın perdenin ardında. Kıkırdamaya başladığında “Ce-e” deyip perdeyi açarsın. Seni o an görürler(miş), bulurlar(mış), sevinirler(miş). Eski bildik dünya yeniden kurulur(muş). Ben onların Ece’siydim, onlar da benim “Ce-e”mdiler veya bazan da “ce-E”mdiler.

“Sen bizim ‘Ece’mizsin.” Akşamlardan bir akşam uyudum. Ece’yi görmek istedim. Yatağımda doğruldum. Aynam yoktu. Üzerimde senin bildiğin o kırçıllı elbisem vardı. Uzaklardan bir çağrı hissettim. Kapıyı açtım. Karanlık sokağa daldım. Biraz yürüdüm. Bir yerlerden bir ışık geliyordu. Işığa. Işığa doğru. Işığa doğru gittim. Karşıma bir ayna çıktı, kocaman, ev kadar bir ayna. Karşısında durdum. İçinde Ece’nin görüntüsü vardı. Ama ben kımıldayamadım. Görüntü gülümsedi, mecburen ben de gülümsedim. Görüntü bir taraftaki elini kaldırdı, mecburen ben de o taraftaki elimi kaldırdım. Mecburen. Görüntü şaşkın şaşkın baktı bana, ben de şaşkın şaşkın baktım ona, mecburen. Bana “sen benim ‘ce-e’msin” dedi, aynı anda ben de ona “sen benim ‘ce-e’msin” dedim, mecburen.

Sabah oldu, onlar geldi, “Sen bizim ‘Ece’mizsin”dediler; gülümsedim, artık gerçeği biliyordum, ama bunu onların farketmesi gerekmezdi, bu yüzden içimden “Hayır,” dedim, “ben sizin ‘Ece’niz değilim, ben sizin ‘ecE’nizim”.

Sen hiç ayna gördün mü sevgili Tavus?

Caner Fidaner

Reklamlar

26/07/2010 - Posted by | Öyküler | ,

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: