Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Maden

madenYatacaksın ama uyuyamayacaksın.

Gözlerin kapanır gibi olduğunda kalbin çarparak doğrulacaksın yatağında. Korkuyla etrafına bakınacaksın. Kara adamlar tavandan gelecek, yerden bitecek. Onları kovmak için bağırmaya çalışacaksın, sesin çıkmayacak. Kurtulmak için nereye gideceğini bilemeyeceksin. Bütün pencerelerin kapıların arkasında olacaklar. Her yerde onları göreceksin.

Yüz yıl öncesinin siyah beyaz fotoğraflarından çıkıp kuşatacaklar etrafını. Sonra kulağına fısıldayacaklar: Bizi çağırmışsın. Efendim, ben mi? Evet, sen. Sen bizi çağırmışsın. 

İçlerinden biri aniden kolunu tutacak. Seni almaya geldik. Duvar kadar bir aynada kendini göreceksin: Baret, kirli fanila, rengi belirsiz bir tulum.

Seni çekecek, itekleyecek, sürükleyecekler. Tabanı delik çorapların üzerine geçirdiğin lastiklerle yere sıkıca basıp gitmemeye çalışacaksın. Yer kayacak. Karşındaki tüneli göreceksin. Geriye bakmaya çalışacaksın, izin vermeyecekler. Dibinde ışık görünmeyen karanlık geçite doğru akacaksın.

Paraların geçecek aklından hayal meyal. Sıçrayacaksın ama uyanamayacaksın.

Ölmelerine aldırmadıkların, ölsünler diye ferman verdiklerin seni alıp götürecek.

.

Caner Fidaner

Reklamlar

14/05/2014 Posted by | Öyküler, Mikroöyküler | | 9 Yorum