Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Ambulans

YoldaAmbulans

Melih Ergen’e

Bir öyküye başlamak istiyordum, konuya ihtiyacım vardı. Hastaneye yakın o tatlıcıya sırf öteki masalarda oturanları gözleyip hikâyelerini önce tahmin etmek, sonra da yazmak için gitmiştim. En çok ilgimi çeken kişi yan masadaki kır saçlı, orta yaşlı adam olmuştu; yalnız başına oturuyor, derin düşüncelere dalmış gibi beyaz sakalını sıvazlıyor, bir yandan da yoldan geçen araçları inceliyordu. O sırada bir siren sesi duyuldu. Benimki dikkat kesildi, tam ambulans geçerken başını öne eğdi, bir süre sessizce ağladı. Galiba aradığımı bulmuştum. En sevimli suratımı takınarak yan masadaki komşuma el salladım, “Merhaba!” Karşılık olarak önce bir gülümseme geldi, ardından elle “gel” işareti. Az sonra yan masadaydım ve tam istediğim gibi, ilginç bir hikâye dinlemeye başlamıştım. Okumaya devam et

Reklamlar

10/01/2016 Posted by | Çok kısa öyküler, Uncategorized | | 12 Yorum