Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Güvercin

İsa’nın haçını onlarca yıl sırtında taşıdı

görmedik

Yürüdü, terledi, koştu, çırpındı

duymadık

Okudu, yazdı, konuştu, elini uzattı

tutmadık

Okumaya devam et

Reklamlar

19/01/2011 Posted by | Şiirler/Şairler | , , | 2 Yorum

Elif’i mertek sananlar

Karacaoğlan (Büyükçekmece - İstanbul, Heykeltraş: Eray Okkan)

Karacaoğlan‘ın SMS ve e-posta öncesi zamanlarda gönlünü kaptırdığı Elif‘in gerçek adının bu olduğundan kuşkuluyum. Öyle ya, çeşme başında, belki de ilk kez gördüğün kızın adını nereden bileceksin? Olasılıkla, ince uzun bir genç hanım olduğu için ona Elif demişti Karacaoğlan; böylece beğendiği kızı Arap alfabesinin ince uzun harfine benzeterek övmüş oluyordu.

Elif (Büyükçekmece - İstanbul, Heykeltraş: Eray Okkan)

Elif, gerçekte Eski Yunan alfabesinde ilk harfin adı olan alfa‘nın, (yaşamını bugün de “alfabe” sözcüğünün ilk iki hecesinde gizli saklı sürdüren uzun ömürlü sözcüğün) torunu, ama elif’e dönüştüğü yıllar içinde alfa’nın hem sesli harfleri hem de gövdesi incelmiş.

Okumaya devam et

24/07/2010 Posted by | Dil Meselleri | , , , , , , , | Yorum bırakın