Caner Fidaner'den

Dillerin ayırdığını, sözcükler birleştirir

Merhaba, İstanbul!

Merhaba ey Şehr-i Sitanbul; dünün, bugünün, yarının İstanbul’u! Kalûbeladan beri varolan, dünya durdukça duracak olan sen; yerlisinin, yabancısının, bilenin, bilmeyenin, gelenin, gelmeyenin, her yolu düşenin, onu düşünenin İstanbul’u, merhaba…

Beni duyuyor musun? Öylesine değil ama, taşınla, toprağınla, evinle, sokağınla, elinle, ayağınla… Beni duyuyor musun? Okumaya devam et

Reklamlar

21/06/2010 Posted by | Ellilikler-2: Hayret | | Yorum bırakın